Wat zijn Anti-nutritionele Factoren (ANF's)?

De Basis

Anti-nutritionele factoren (ANF's) zijn stoffen die van nature voorkomen in plantaardige grondstoffen, zoals gerst en soja. Hoewel deze grondstoffen in het voer ook vol belangrijke voedingsstoffen zitten die essentieel zijn voor de groei van dieren, kunnen de ANF's in het voer de spijsvertering en opname van voedingsstoffen verstoren. Dit leidt tot negatieve effecten op de gezondheid, groei en voerefficiëntie.

Bekende ANF's zijn onder andere

De Analogie: De Stevige Muur

Stel je voor dat het lichaam van een kip of varken een muur is. De nutriënten zijn de bakstenen en de verteerbaarheid is het cement. ANF's werken als onzuiverheden in het cement of zwakke plekken in de stenen. Hierdoor is de muur minder stabiel en moet het dier extra energie verspillen om de constructie te ondersteunen of te repareren. Door ANF's aan te pakken met de juiste enzymen (zoals fytase en -mannanase), versterken we het "cement" en kunnen we een hogere muur bouwen met minder verlies van energie om de muur stabiel te houden. Zo kan het dier zijn volledige potentieel benutten zonder energieverlies.

De Impact van -mannanen

-mannanen zijn bijzonder verraderlijk omdat het immuunsysteem ze aanziet voor ziekteverwekkers, zoals E.Coli. Dit triggert een onstekingsreactie, ook wel bekend als Feed Induced Immune Response (FIIR). Deze onnodige ontstekingsreactie kost het dier doorgaans 3% van de voerenergie.^1-5

Conclusie

Hoewel fytase vaak standaard is in veel voeders, worden 𝛽-mannanen vaak over het hoofd gezien. Al is de concentratie van 𝛽-mannanen in voer (gemiddeld 3150 ppm) vaak hoger dan die van fytaten (2400 ppm). Het toevoegen van 𝛽-mannanase is essentieel voor optimale efficiëntie en benutting van voer.